Nasreddin Hoca, bir köyde vaaz veriyormuş. Laf arasında Hazreti Isa’nin göğün dördüncü katında olduğunu söylemiş. Vaazdan sonra, bir kadın Hoca’ya yanaşmış: – “Hazreti Isa, orada ne yer, ne içer?”, demiş. Hoca’nın tepesi atmış: – “Ey hatun, köyünüze geleli şunca zaman oldu, benim ne yiyip, içtiğimi sormazsın da, Allah’ın peygamberini sorarsın!”

Hoca’ya yaşını sorarlar, “Kırk” diye yanıtlar, “Tam kırk!” On sene sonra aynı soruyu yine “Kırk” diye yanıtlayınca, “E hocam, on yıl önce de kırk yaşında olduğunu söylemiştin” demişler. Hoca hiç bozmadan, “Evladım, ne bileyim on sene öncesini!” diye yanıtlar.

Nasreddin Hocanın bir gün karısı ölmüş. Bir ay sonra kocası ölmüş bir kadınla evlenmiş. Evlendiği kadın Hoca’ya sürekli eski kocasını anlatıyormuş. Yine bir gün yatakta kocasını anlatıyormuş. İşte “benim kocam şöyle yapardı, böyle yapardı”… Hoca sinirlenmiş ve kadına bir tekme atmış ve kadın yere düşmüş. Kadın sormuş “aman hoca niye attın beni?” Hocanın da cevabı hazır: – “Eee yatakta bir sen yatıyosun bir ben bir de eski kocan üçümüz sığamadık sen de düştün..”

Bir Ramazan günü Nasreddin Hoca’nın gözleri susuzluktan afallamış. Dayanamayıp bir çeşmeye çaktırmadan yanaşmış. Tam suyunu içerken, bir köylü görmüş hocayı: – “Aman hoca, günah değil midir bu yaptığın!” – “Yıkıl karşımdan, Ramazan gider bir daha gelir, ama ben gidersem bir daha gelmem; ne günahı’”

Hoca, bir gün kırlardan topladığı çalı çırpıyı eşeğine yükleyip evine götürürken: – “Acaba, yaş çırpı da kurusu gibi yanar mı?” diye düşünür ve şeytana uyarak eşşeğin üzerindeki çalı çırpıyı ateşler..Aralarında kuruları da bulunan çalı çırpı hemen alev alır..Eşekte bir korku, bir telaş, huzursuzluktur başlar..Anıra anıra, çifte ata ata dört nala koşmaya başlar..Hoca da arkasından olanca gücüyle bağırır: – “Aklın varsa göle koş!”

Hocanın bir gün subaşıya işi düşmüş. Adam haraç ve rüşvet yiyen biriymiş. Hoca fakir, ne yapsın. Bir çömleğe toprak doldurmuş ve üstüne bal sıvamış. Gitmiş işini görmüş, ilamını almış, memnun. Ertesi gün kapısında bir adam bitmiş: – “Hoca demiş, subaşı ilamda bir kusur etmiş. Geri istiyor…” Hoca yutar mı: – “Kusura bakmasın evlat”, demiş. “Kusur ilamda değil çömlekteydi.”

Hoca bir gün arkadaşıyla konuşuyormuş arkadaşı demiş ki: – “Ya hocam dün sizin evden bir ses çıktı. Neydi o?” Hoca: – “Hiç sadece hanımla biraz tartıştık kavuğum merdivenlerden yuvarlandı”, demiş. Arkadaşı: – “Yahu hocam hiç kavuktan bu kadar ses çıkar mı?”, demiş. Hoca da: – “Ya anlasana içinde ben de vardım”, demiş.

Bir gün bir adam, elinde bir mektup, hocayı tutup: – “Hocam zahmet ya sana, şu mektubu bir okusana?” Açar bakar ki Hoca mektup baştan sona arapça.. Şöyle bir iki evirir çevirir söktüremez çaresiz geri verir. Der ki: – “Başkasına okut bunu sen..” Adam şaşırır: – “Neden?” – “Türkçe değil bu mektup okuyamam.” Yine anlamaz adam, Hoca’nın okuması yok zanneder: – “Ayıp hoca, ayıp” der. – “Benden utanmıyorsan şundan utan; şu başındaki koca kavuğundan utan!” Hoca, kavuğunu çıkarıp uzatır adama: – “Madem ki” der, “iş kavuktadır; haydi bakalım, giy de şunu; kendin oku bakalım mektubunu.”

Bir gün Nasreddin Hocanın komşuları Hocaya dert yanıyorlar: – “Yahu Hoca senin karın çok geziyor.” Hoca: – “Olur mu canım? O kadar gezse arada bir bizim eve de uğrardı.” Demiş :p

Bir gün Nasrettin Hoca yol üstü bir hana inmiş..Han Nuh Nebi’den kalma bir yer..Her tarafı delik deşik; adeta çökmeye ramak kalmış. Hoca’nın yüreğine bir korkudur düşmüş ama, ne desin? Nihayet bir söz arasında: – “Yahu, bu senin tavan da ne kadar gıcırdıyor, beşik mübarek!” diyecek olmuş ama, hancı baba hiç oralı olmamış; sözü şakaya boğarak: – “Ağzını hayra aç Hoca, bu gıcırtı beşik gıcırtısı değil; tavan tahtaları Hakka tesbih çekiyor!” demiş. Hoca’nın közü küllenir mi? Gözlerini hancının gözüne dikerek: – “Peki ama”, demiş; “ya bu tavan boyle tesbih çeke çeke aşka gelip de secdeye kapanırsa, bizim halimiz nice olacak?”