Kasabanın birinde çarpık ilişkileriyle ünlü bir imamla bekçi varmış . Birgün kasabaya hayatının baharında genç idealist bir doktor atanmış . Genç doktor hem yakışıklı hemde parlak kız gibi birşeymiş . Doktoru gören imam ve bekçi iddiaya girmişler doktoru önce kim götürecek diye . Günlerden birgün akşam üstüne doğru kasabanın bekçisi doktorun yanına gitmiş ve rahatsız olduğunu söylemiş şikayetlerini anlatmış . Doktorda soyunarak sedyeye uzanmasını istemiş . Doktor bekçinin sırtını muayene ederken bekçi doktor bey ben sizden çok hoşlanıyorum bi kere sizi yapabilirmiyim demiş . Doktor da hay hay biz hastalarımızın her türlü ihtiyacını karşılamak için burdayız demiş . Ama şimdi tam akşam vakti işten çıkıp muayenehaneme uğramaka isteyen hastalar olabilir şu camı aç ta bi bak bakalım ortalık sakin mi yakalanmayalaım demiş . Bekçi büyük bir sevinçle cama koşmuş . Camda üstten yarıya kadar açılan camlardanmış . Bekçi camı aralamış çıkarmış kafasını başlamış dışarıya sağa sola bakmaya gelen giden var mı diye . Tam o sırada doktor camın mandalını indirmiş ve bekçinin kafası dışarda kalacak şekilde bekçiyi sıkıştırmış . Bir güzel soymuş bekçiyi ve başlamış gidip gelmeye . Ağzında düdkle kalan bekçi doktor gidip geldikçe düüüütt düüüütt diye öttürüyormuş düdüğü . O sırada yoldan geçen imam bekçiyi görmüş hayırdır ne yapıyorsun demiş . Bekçi bozuntuya vermemek için hiiçç asayiş berkemalmi ona bakıyorum demiş . İmam sırıtarak sen onu külahıma anlat ben dün gece o camda sabaha kadar ezan okudum …