Ateist bi kişi bi gün ormanda geziyor ve çevresindeki güzelliklere bakıyormuş..Evrim ne güzellikler yaratıyor..diye düşünüp kendinden geçiyormuş..Aniden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış..Ateist adam var gücüyle ayıdan kaçıyormuş fakat her arkasına bakışında ayının ona daha fazla yaklaştığını görüyormuş..Saatlerce süren bu koşuşturmanın sonucunda adamın ayağı yerdeki bir ağaca takılmış ve ayı adamın üzerine atlamış..Pençesini kaldırmış tam pençesini geçirecekken Ateist herif -Allahım..! diye haykırmış..Bir anda zaman donmuş ayı pençesi kalkık vaziyette kalakalmış..Ormandaki nehir bile donmuş..Orman karanlığa bürünmüş ve gökyüzünden bir ışık hüzmesi Ateist adamın üzerine doğru gelmiş..Çok derinden gelen ilahi bir ses adama;
-Yıllarca varlığımı inkar ettin..Evrenin Varoluşunu Tesadüfi bir kazaya bağladın..Sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun ? Seni sevgili biri olarak mı saymalıyım ? demiş.. Ateist adam büyük bir utanç içinde şunları demiş : 
-Biliyorum bunca sene sonra dindar biri olmayı istemem senden ama belki ayıyı dindar yapabilir misin ?
-Peki Tamam..diye karşılık vermiş Ses ve ışık ortadan kaybolmuş..Herşey eski haline dönmüşüvermiş..Ayı pençesini Ateist Adama geçirmiş, iki pençesini de göğe doğru çevirmiş..Konuşmaya başlamış.. 
-Ey Rabbim..! Senin rızkınla orucumu açıyorum..Hamdolsun bana verdiğin Nimetlere..