Fıkra : Savaş esnasında ordu büyük kayıplar vermektedir..Ordu Generali bu gidişata dur demenin yollarını ararken birden aklına zekice bir fikir gelir..Hemen taburu geniş bir arazide toplar ve tabura şöyle hitap eder :
-Bu günden sonra düşman tarafından bir kelle getirene on dolar vereceğini taahhüt eder ve taburu düşman cephesine gönderir.. Ertesi gün bölük şahlanır ve herkez 2,3 kelle getirip ordu komutanından parasını tahsil eder.. Savaşın 3.günü ordu generali Temel‘in olmadığını farkeder..Tabura haber gönderir ve tüm ölülerle yaralıların arasında Temel‘i araştırır. Yapılan aramalarda Temelden hiç iz yoktur..Temelsiz geçen 5 günden sonra nöbetçilerden biri tabura doğru bir toz bulutunun yaklaştığını haber verir.. Devami »

Savaşın en zorlu , en çatışmalı geçtiği günlerden birinde komutanın biri sabah erkenden kalkıp nöbet tutan askerleri kontrole çıkmış . Bir de bakmış ki askerlerden biri yerinde yok . Hemen aramaya koyulmuş . İlerde bir çalılığın arasında mıçarken görmüş . Askerin ağaca astığı tüfeği hemen alarak askere doğrultmuş ve hemen yaptığı şeyden bir parmak yemesini emretmiş . Asker çaresiz denileni yapmış . Komutan bu sana ders olsun bir daha nöbet yerini terkettiğini görürsem cezan kurşuna dizilmek olacak demiş ve tüfeği askere vererek geri dönmüş . Tam o sırada asker tüfeği komutanına doğrultmuş ve kendisininde aynı şeyi yapmasını yoksa onu oracıkta vuracağını söylemiş . Komutan bakmış ki asker ciddi istemeyerekte olsa bir parmakta o yemiş . O sırada düşman askeriii diye bir alarm duyulmuş ve herkes bir yerlere siper almış . Tabi bu arada komutan bu askeri bir daha görememiş . Uzun bir zaman sonra savaş bitmiş ve komutan savaştan sağ çıkan askerleri toplayarak tek tek terhis ediyormuş . Sonra bir askerin önünde durarak sanki seni bir yerden tanıyorum demiş . Asker sırıtarak tabi efendim bir sabah beraber kahvaltı yapmıştık demiş .