Padişahla Vezir tartışmaya başlamış..Padişah vezire :-”En büyük ve en güçlü benim..Sen benim emrimdesin” demiş..Vezir, “Hayır ben büyüğüm..Ordunun başında ben savaşıyorum sen sadece mühür basıyorsun diye itiraz etmiş..Tartışma uzayınca Padişah’la vezir, bir çobanın yanına gitmiş ve konuya direkt girmemek için çobana sormuşlar;
-Senin koyunun mu büyük ineğin mi ?
Çoban “İnek” demiş,
-Keçin mi büyük, öküzün mü ?
Çoban “Öküzüm tabii ki” deyince, kilit soruyu yöneltmişler çobana;
-Söyle bakalım “Padişah mı büyük, vezir mi?”..
Çoban hiç düşünmeden yanıtlamış..
-Vallahi ben bu hayvanları tanımıyorum..demiş..

Bir gün padişahın biri, – Kim bana bir yalan söyleyebilirse bir küp dolusu altın vereceğim! demiş..Yalancılar hemen Saraya koşuşturup başlamışlar yalana;
1.Yalancı :
-Bir kuş, aslanı kapıp yuvasına götürdü..demiş..
Padişah:
-Bunun neresi yalan?..Kuş kartaldır, aslan da kuzu kadar minik bir yavru..Kaptı mı götürür yuvasına tabiki..demiş
2.yalancı:
-Komşu ülkede bir eşeği kral yaptılar!..
Padişah:
-Ülkenin kralı pencereden bakınırken tacını düşürmüştür..Taç da pencerenin altındaki eşeğin başına geçmiş..Taç kimin kafasındaysa, kral odur tabii!..
3.Yalancı:
-Padişahım, ben gökyüzüne bir ok attım..Altı ay sonra geri döndü!demiş..
Padişah:
-Senin ok bir ağacın üstüne düşmüştür..Ağaç sonbaharda yapraklarını dökünce ok da takılacak yer bulamayıp yere inmiştir..
Böylece padişah her yalana gerçek bir bahane bulmuş ve kimse padişaha bu yalandır dedirtememiş..
4.yalancı ise Kayseriden gelmiştir..
-Padişahım, sen benim babamdan borç olarak bir küp dolusu altın almıştın..Şimdi geri almaya geldim..Yalandır dersen ödülümü ver..Yalan değil dersen borcunu öde bi zahmet!..demiş

Cok soğuk bir kış günü padişah tebdili kıyafet gezmeye çıkmış..Yanına başvezirini alıp yola çıkmış..Bir dere kenarında çalışan yaşlı bir adam görmüşler..Adam elindeki derileri suya sokup, döverek tabaklıyormuş..Padişah ihtiyarı selamlamış :
” Selamun Aleykum ey piri fani..”
” Aleykumselam ey serdar’i cihan..”
Padişah sormuş:
” Altılarda ne yaptın ?”
” Altıya altı katmayınca, otuz ikiye yetmiyor..”demiş ihtiyar..
Padişah yine sormuş:
” Geceleri kalkmadın mı ?”
” Kalktık..Lakin ellere yaradi..”demiş yaşlı adam..
Padişah gülmüş:
” Bir kaz göndersem yolar mısın ?”
” Hem de ciyaklatmadan..” diye yanıtlamış adam..
Padişahla başvezir adamın yanından ayrılıp yola koyulmuşlar..Padişah başvezire dönüp Sormuş:
” Ne konuştuğumuzu anladın mi ?”
” Hayır anlayamadım padişahım..”demiş vezir..
Padişah sinirlenmiş ve ” Bu akşama kadar ne konuştuğumuzu anlamazsan kelleni alırım.”demiş..
Kelle Korkusuna kapılan başvezir padisahı saraya bırakır bırakmaz telasla dere kenarına geri dönmüş..Bakmış adam hala orada deri tabaklıyor..
” Ne konuştunuz siz padisahla..” diye telaşla sormuş ihtiyara..
Yaşlı Adam başveziri şöyle bir süzmüş:
” Kusura bakma..Bedava söyleyemem..Ver bir yüz altın söyleyeyim..”demiş..
Başvezir, yüz altın çıkarıp vermiş..ve sormuş:
” Sen padişahı, serdar’i cihan, diye selamladın..Nereden anladın padişah olduğunu?..”
” Ben dericiyim..Onun sırtındaki kürkü padisahtan baskası giyemezdi..”demiş..
Vezir kafasını kaşımış..
” Peki, altılara altı katmayınca otuz ikiye yetmiyor ne demek?..”
Yaşlı Adam, bu soruya cevap vermek için de bir yuz altın daha almış..
“Padisah, altı aylık yaz döneminde çalismadın mı ki, kış günü çalışıyorsun diye sordu..Ben de yalnızca altı ay yaz değil, altı ay da kış çalışmazsak yemek bulamıyoruz dedim..”
Vezir bir soru daha sormuş…
” Geceleri kalkmadın mı ne demek?”
Adam bir yüz altın daha almış..
” Çocukların yok mu diye sordu..Var, ama hepsi kız çocuğu..Evlendiler, baskasına yaradılar, dedim..”
Vezir gene kafasını sallamış..
” Bir de kaz gönderirsem yolar mısın dedi, o ne demek..”diye sormuş son olarak vezir..
Yaşlı İhtiyar Gülmüş:
” Onu da sen bul..” diye cevaplamış :p

Osmanlı Hükümdarlarından Sultan Abdülmecid bir gün Boğaziçinde büyük bir Üzüm bağının tam ortasındaki evinde oturan bir Bektaşi babasını ziyarete gitmiş..Bektaşi, o gün komşu bağdaki bir arkadasını ziyarete gitmiş..O dönünceye kadar padişah bağın hertarafını dolaşmış..Bektaşi dönünce karşılıklı konusmaya baslamışlar..
-Erenler bağın maşallah çok büyük.Üzümünü ne yapıyorsun?
-Müritlerle ve canlarla birlikte yeriz Sultanım..
-Buradaki üzüm yemekle biter mi?
-Yemediğimizi de sıkıp fıçılara basar, suyunu içeriz..
-Peki ama, sıkılmış üzüm şarap olmaz mı?
-Vallahi Sultanım, biz üzümü sıkıp fıçılara basarız. Allah ne isterse o olur. Üst tarafina karışmak haddimize mi?